Strażnicy dostępu, czyli jak nie wpuścić złodzieja

domofon_zabezpieczenie

Aby utrudnić osobom niepowołanym wejście do budynku, warto zainstalować domofon lub wideodomofon. Dla poprawy bezpieczeństwa można też zamontować instalację alarmową. Najlepiej, gdy zabezpieczenia utrudniające wstęp złodziejom mają brama wjazdowa, furtka, brama garażowa oraz drzwi wejściowe. System zabezpieczeń można rozszerzyć o alarm wspólny dla całego budynku.

Wejście kontrolowane
Domofony i wideodomofony należą obecnie do standardowego wyposażenia budynków wielorodzinnych. Ich zaletą jest prosta obsługa oraz stosunkowo niewygórowana cena. Ale ze względu na to, że jest to dość prosty środek kontroli dostępu, bez dodatkowego dozoru nie zawsze jest w pełni skuteczny. Poprawę skuteczności zapewni współpraca z systemem ochrony budynku.

Systemy do wyboru
Na rynku są tańsze urządzenia analogowe oraz bardziej nowoczesne, lecz droższe, cyfrowe. W budynkach wielorodzinnych lepiej sprawdzą się domofony cyfrowe. W zależności od systemu łączność odbywa się w nich za pośrednictwem jednej lub dwóch par przewodów. Panele wejściowe są wyposażone w klawiaturę numeryczną, na której wybiera się numer lokalu albo kod dostępu umożliwiający otworzenie drzwi lub furtki. System cyfrowy może być połączony z innymi elementami ochrony budynku, na przykład z kamerami.

Elementy systemu
W przypadku domofonu w mieszkaniach instaluje się aparat ze słuchawką, a na zewnątrz przy wejściu panel wejściowy z klawiaturą, głośnikiem i mikrofonem. W systemie wideodomofonowym w mieszkaniu umieszcza się aparat z ekranem, zaś na zewnątrz przy drzwiach lub przy furtce aparat ze stałą albo ruchomą, sterowaną z mieszkania, kamerą i klawiaturą. Niektóre modele mają moduły zapamiętujące obserwowane osoby. Moduł wewnętrzny wideofonu może być zintegrowany z aparatem telefonicznym. W skład każdego zestawu wchodzi ponadto zasilacz – systemy domofonowe i wideodomofonowe pracują przy napięciu 14-18 V prądu stałego.

Dobrze ułożone
W nowych budynkach instalacja domofonowa układana jest w rurkach pod tynkiem. Natomiast w istniejących obiektach najłatwiej jest ułożyć instalację na wierzchu w wąskich listwach instalacyjnych. Wykonanie instalacji zleca się specjalistycznej firmie, która zatrudnia monterów elektryków z odpowiednimi uprawnieniami do pracy przy instalacjach do 1 kV, ponieważ w systemach występują fragmenty pracujące przy napięciu 230 V prądu przemiennego.
Uwaga! Systemy wideodomofonowe i domofonowe zasilane są z instalacji elektrycznej, dlatego przestają działać w przypadku zaniku napięcia. W bardziej rozbudowanych układach stosuje się więc źródła zasilania awaryjnego.

Instalacja alarmowa
Każda instalacja alarmowa, nawet najprostsza, musi mieć centralę, przynajmniej jeden manipulator, czujki i sygnalizatory.
Centrala alarmowa jest niezbędnym elementem każdego systemu alarmowego. Zbiera wszelkie informacje docierające do niej od czujek, przetwarza je i zgodnie z zadanym przez użytkownika programem odpowiednio reaguje. Wielkość centralki i liczba linii dozorowanych zależą od charakteru i rozległości chronionego obiektu. Nowoczesne centrale alarmowe mają zwykle techniczną możliwość podłączenia systemu alarmowego do linii telefonicznej.

System wielopoziomowy
W budynkach wielorodzinnych można zainstalować jeden panel zewnętrzny przy drzwiach wejściowych, ale jeśli teren jest ogrodzony, często montuje się jeszcze drugi panel – przy furtce. W mieszkaniach można umieścić jeden panel wewnętrzny lub kilka paneli, mogą być ze słuchawkami lub bez (głośnomówiące). Taki prosty system ma tę wadę, że nie jest połączony z ochroną obiektu. Jeżeli budynek ma kilka klatek schodowych i wiele mieszkań, a jedno pomieszczenie ochrony, możliwe jest zastosowanie systemu złożonego z paneli zewnętrznych (z kamerami i klawiaturą numeryczną), których liczba odpowiada liczbie wejść, oraz jednej konsoli umieszczonej w punkcie ochrony. W skład takiego układu wchodzą także dystrybutor kamer i dystrybutory sygnałów. Dzięki takiemu systemowi można kontrolować wszystkie wejścia do wielu budynków z jednego miejsca.

Jeśli decydujemy się na wspólny system dla kilku budynków, to powinien obejmować więcej niż jeden poziom dostępu:

  • pierwszy poziom – umożliwia wejście na teren osiedla, a w jego skład wchodzą: panel główny oraz centrala w portierni (w punkcie ochrony). Z głównego panelu wejściowego można zadzwonić do dowolnego lokatora. W niektórych systemach nie ma możliwości nawiązania bezpośredniej łączności z poszczególnymi mieszkaniami. Sygnał z panelu przy furtce odbierany jest w portierni, która wpuszcza dzwoniącą osobę dopiero po uzyskaniu akceptacji zainteresowanego mieszkańca. Panel główny zwykle jest umieszczony przy głównej wejściowej furtce lub przy bramie wjazdowej na teren;
  • drugi poziom – umożliwia wejścia do poszczególnych budynków. Składa się z paneli wejściowych oraz centrali umieszczonych w każdym z budynków. Każdy blok może być wyposażony w kilka paneli wejściowych zainstalowanych przy wejściach z ulicy oraz z garażu podziemnego;
  • trzeci poziom – obejmuje grupę mieszkań na jednym piętrze;
  • czwarty poziom – dzwonek do drzwi jest podłączony bezpośrednio do panelu zainstalowanego w mieszkaniu. W bardziej rozbudowanych systemach możliwe jest wykorzystywanie także innych funkcji, na przykład takich jak sygnalizowanie, że drzwi są niezamknięte.

Czujki do wyboru

  • Czujki tłuczenia szkła sygnalizują wybicie szyby, na przykład w oknie lub drzwiach na taras. Mogą być przyklejane do szyby i reagować na określone wibracje lub mieć czuły mikrofon i mikroprocesor analizujący odbierane sygnały. Maksymalny zasięg dozoru czujki mikrofonowej wynosi 9 m. Jedna umieszczona na suficie lub na ścianie może chronić kilka okien.
  • Czujki magnetyczne (kontaktrony) wykrywają wszelkie próby otworzenia okien lub drzwi. Czujnik magnetyczny składa się z dwóch części. Jedną z nich montuje się na ościeżnicy, drugą na skrzydle okna lub drzwi. Przesunięcie względem siebie części kontaktronu powoduje zmianę pola magnetycznego i wywołanie alarmu. Kontaktrony najnowszej konstrukcji są odporne na zablokowanie silnym polem magnetycznym.
  • Czujki ruchu. Pasywna czujka podczerwieni (PIR) mierzy promieniowanie cieplne. Wykrywa niewidoczne dla ludzkiego oka promieniowanie w paśmie podczerwieni, a właściwie jego nagłe zmiany wywołane na przykład pojawieniem się lub poruszaniem człowieka w polu jej widzenia. Czujka nad drzwiami do chronionego pomieszczenia reaguje na każdą wchodzącą osobę. Jeżeli sprzęgniemy ją z oprawą oświetleniową, może włączać światło z chwilą wykrycia obecności intruza. Aktywne czujki ruchu różnią się od pasywnych tym, że wysyłają własną wiązkę dozorową odbieraną przez współdziałający z nią odbiornik. Przecięcie wiązki przez intruza wywołuje alarm. W tej grupie są też czujki radarowe, które emitują fale elektromagnetyczne wysokiej częstotliwości (mikrofale)i odbierają ich echo (odbicie) od ścian oraz znajdujących się w pobliżu przedmiotów. Za jej pośrednictwem mogą być przekazywane informacje o stanie chronionego obiektu i ewentualnych zagrożeniach.

Wykrywanie zagrożenia
Skuteczność alarmu zależy od szybkości wykrycia niepożądanych zjawisk w obrębie chronionego mieszkania i odpowiedniej na nie reakcji. Najpierw trzeba te zjawiska określić, potem zastosować urządzenia, które będą je wykrywały i sygnalizowały. Tę funkcję powierza się różnego rodzaju czujkom. W systemach przeciwwłamaniowych wykrywają one próby naruszenia chronionej przestrzeni – wejścia do niej lub poruszania się w jej obrębie – i wysyłają informację o tym fakcie do centrali. Ta wszczyna alarm zgodnie z ustalonym programem, czyli wysyła sygnał uruchamiający sygnalizację optyczną i/lub dźwiękową oraz powiadamiający monitoring.

Komunikacja z systemem
Odbywa się za pośrednictwem manipulatorów. To one służą do programowania centrali alarmowej, a potem wydawania jej poleceń o uzbrojeniu systemu lub rozbrojeniu go. Najbardziej popularne są manipulatory typu LED i manipulatory z wyświetlaczem LCD. Pierwsze przekazują użytkownikowi informacje, podświetlając odpowiedni symbol na klawiaturze, drugie komunikują się z nim w sposób bardziej przyjazny – wyświetlając na ekranie komunikaty tekstowe o chronionych strefach, niezamknięciu okien lub drzwi, zdarzeniach, które miały miejsce w chronionym obiekcie (na przykład o próbie naruszenia chronionej strefy), ewentualnych alarmach czy awariach. Do wygodnego komunikowania się z systemem alarmowym można wykorzystać także komputer z odpowiednim oprogramowaniem, choć jest to rozwiązanie zarezerwowane raczej dla większych obiektów.

Przewodami lub radiowo
Systemy alarmowe mogą być przewodowe lub bezprzewodowe. W tych drugich sygnały są przekazywane za pośrednictwem fal radiowych. Takie systemy są szczególnie przydatne w istniejących budynkach, trzeba jednak pamiętać o ich słabej stronie. Przesyłanie sygnałów może być zakłócane. System przewodowy nie ma tej wady. Warunkiem niezawodnego działania ochrony jest zapewnienie stałego, nieprzerwanego zasilania energią elektryczną. Z tego powodu urządzenia wchodzące w skład systemu mają własne rezerwowe źródła zasilania (akumulatory) włączające się automatycznie w przypadku zaniku napięcia w instalacji elektrycznej chronionego budynku.

System monitoringu
Instalacja alarmowa powinna być uzupełniona o urządzenia do monitoringu i powiadamiania umożliwiające szybkie przesyłanie informacji o stanie zagrożenia lub innej nieprawidłowości zaistniałej w systemie do centrum monitoringu obsługiwanego przez specjalistyczną firmę świadczącą usługi w zakresie ochrony. Jej pracownicy po otrzymaniu sygnału alarmowego wysyłają na miejsce patrol interwencyjny i powiadamiają właściciela obiektu, a w razie pożaru także straż pożarną. Do centrali są przesyłane nie tylko sygnały alarmowe, lecz także informacje o usterkach i uszkodzeniach, a także próbach zniszczenia systemu alarmowego, na przykład wyrwaniu czujki lub przecięciu przewodu. Dzięki temu mogą być one niezwłoczne usunięte przez pracowników serwisu, a system utrzymywany w stałej gotowości. Połączenie z centrum monitoringu powinno być dwutorowe. Transmisja informacji przesyłana bardzo szybko torem radiowym powinna być następnie potwierdzana i uzupełniana przez telefon. Wybierając system ochrony, trzeba brać pod uwagę czas dojazdu patrolu interwencyjnego. Powinien być krótszy niż ten potrzebny do przełamania barier ochronnych w obiekcie, na przykład krat czy zamków.

Janusz Strzyżewski
MuratorDom

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
Strażnicy dostępu, czyli jak nie wpuścić złodzieja, 10.0 out of 10 based on 2 ratings

Powiązane wpisy

*

*

Przed dodaniem komentarza, proszę rozwiązać działanie:

2+2=

Top