EKUZ – jak korzystać z karty za granicą?
EKUZ pozwala korzystać z niezbędnego, nieplanowanego leczenia w publicznych placówkach medycznych w krajach UE, EFTA i Wielkiej Brytanii na takich samych zasadach jak osoby ubezpieczone w danym państwie. Kartę trzeba okazać razem z dokumentem tożsamości, a lokalne dopłaty pokrywasz samodzielnie. EKUZ nie obejmuje prywatnego leczenia, ratownictwa górskiego ani transportu medycznego do Polski.
Jak korzystać z EKUZ u lekarza za granicą?
Przed wizytą sprawdź, czy wybrana placówka należy do publicznego systemu ochrony zdrowia i honoruje EKUZ. Sama karta nie działa automatycznie u każdego lekarza. W kurortach i miejscowościach turystycznych możesz trafić na prywatny gabinet, którego rachunku NFZ nie pokryje.
Po wystąpieniu nagłej potrzeby medycznej postępuj w następującej kolejności:
- Znajdź placówkę publiczną – zapytaj lokalny oddział ubezpieczyciela lub recepcję hotelu, gdzie przyjmuje świadczeniodawca rozliczający leczenie w ramach publicznego systemu.
- Potwierdź zasady przed wizytą – upewnij się, że placówka akceptuje EKUZ i zapytaj o ewentualne opłaty.
- Pokaż EKUZ i dokument tożsamości – karta jest ważna tylko razem z dokumentem potwierdzającym tożsamość. Każdy członek rodziny, także dziecko, powinien mieć własną kartę.
- Zachowaj rachunki i dokumentację – mogą być potrzebne, jeśli na miejscu zapłacisz za świadczenie i będziesz ubiegać się o refundację.
EKUZ nie oznacza bezpłatnego leczenia. Obowiązują Cię te same zasady co osoby ubezpieczone w kraju pobytu. Jeżeli miejscowi pacjenci dopłacają do wizyty, leków, transportu karetką lub pobytu w szpitalu, Ty również ponosisz taki udział własny. Przykładowo we Francji pacjent może pokrywać część honorarium lekarza, w Austrii opłata może dotyczyć wezwania karetki, a w Niemczech pobyt w szpitalu może wiązać się z opłatą za dzień hospitalizacji.
Ważne: EKUZ nie działa w prywatnych gabinetach, prywatnych klinikach ani w placówkach, które nie mają umowy z publicznym systemem ochrony zdrowia. Przed rozpoczęciem leczenia zapytaj, czy świadczenie zostanie rozliczone na podstawie karty.
Co obejmuje EKUZ, a czego nie?
Karta obejmuje leczenie, którego nie można odłożyć do powrotu do Polski, jeśli lekarz uzna je za niezbędne z medycznego punktu widzenia. Dotyczy to między innymi pomocy po wypadku, hospitalizacji czy nagłego zachorowania. EKUZ nie służy natomiast do organizowania leczenia planowanego, takiego jak zaplanowana operacja lub zabieg.
Zakres karty różni się od ochrony zapewnianej przez komercyjne ubezpieczenie turystyczne:
| Zakres | EKUZ | Ubezpieczenie turystyczne |
|---|---|---|
| Transport medyczny do Polski | Nie obejmuje repatriacji. Wyjątkowo możliwe jest rozpatrzenie transportu do miejsca dalszego leczenia w Polsce, gdy przemawiają za tym względy ekonomiczne. | Może obejmować transport, jeśli przewidują go warunki polisy i lekarz uzna go za konieczny. |
| Ratownictwo górskie | Najczęściej nie obejmuje odpłatnych akcji ratunkowych, na przykład zwiezienia ze stoku lub transportu śmigłowcem. | Może pokrywać ratownictwo górskie lub wodne, jeżeli zakres polisy obejmuje daną aktywność. |
| Prywatne leczenie | Nie obejmuje prywatnych placówek. | Może obejmować prywatne kliniki, zgodnie z warunkami ubezpieczenia. |
| Udział własny | Obowiązuje, jeśli takie opłaty ponoszą także osoby ubezpieczone w danym kraju. | Polisa może pokrywać część kosztów, ale zależy to od limitów, udziału własnego i wyłączeń w umowie. |
EKUZ nie obejmuje także kosztów utraty bagażu, odwołania podróży, odpowiedzialności cywilnej ani świadczeń związanych z organizacją powrotu bliskich. Dlatego karta i ubezpieczenie turystyczne nie zastępują się wzajemnie. EKUZ daje dostęp do publicznego systemu, a polisa może uzupełnić ochronę o prywatne leczenie, assistance, ratownictwo i transport do kraju.
Gdzie działa karta EKUZ?
EKUZ jest honorowana podczas czasowego pobytu w:
- państwach Unii Europejskiej
- Islandii, Liechtensteinie, Norwegii i Szwajcarii
- Wielkiej Brytanii
- wybranych terytoriach zamorskich Francji, Portugalii i Hiszpanii, między innymi na Maderze, Azorach, Wyspach Kanaryjskich, Majorce, Gwadelupie, Martynice i Reunionie
Karta nie obowiązuje między innymi w Turcji, Egipcie, Albanii, Czarnogórze, Maroku, Monako, San Marino, Watykanie, na Wyspach Normandzkich ani na wyspie Man. Przed wyjazdem sprawdź zasady właściwe dla konkretnego kraju. W przypadku osób niebędących obywatelami państwa UE mogą obowiązywać dodatkowe ograniczenia dotyczące korzystania z EKUZ w Danii, Islandii, Liechtensteinie, Norwegii i Szwajcarii.
Co zrobić, gdy nie masz karty przy sobie?
Jeżeli zgubiłeś EKUZ, została skradziona albo wyjechałeś bez karty, możesz złożyć wniosek o Certyfikat Tymczasowo Zastępujący EKUZ. Dokument potwierdza takie samo prawo do świadczeń jak karta, ale jest wydawany na określony czas i zwykle tylko w związku z konkretną potrzebą leczenia.
Wniosek złożysz w aplikacji mojeIKP, w sekcji dotyczącej ubezpieczenia zdrowotnego za granicą. Po wydaniu certyfikat elektroniczny możesz przekazać placówce medycznej, na przykład pocztą elektroniczną. Certyfikat na przyszły okres może być wydany maksymalnie na 30 dni, a wstecznie – maksymalnie na 90 dni. Nie zmieniaj samodzielnie jego danych, ponieważ taka modyfikacja pozbawia dokument ważności.
Jeśli masz kartę, ale nie masz jej przy sobie, nie zakładaj, że placówka automatycznie potwierdzi Twoje uprawnienia. Skontaktuj się z NFZ lub poproś personel placówki o pomoc w uzyskaniu certyfikatu. Gdy leczenie opłacisz samodzielnie, zachowaj rachunki, recepty i dokumentację medyczną. Refundacja zależy od zasad obowiązujących w kraju oraz od tego, czy świadczenie mieściło się w publicznym systemie.
EKUZ i ubezpieczenie turystyczne – co zabrać?
Na wyjazd do kraju objętego systemem EKUZ zabierz kartę, dokument tożsamości i polisę turystyczną. Przed zakupem ubezpieczenia sprawdź, czy obejmuje koszty leczenia, transport medyczny do Polski, ratownictwo oraz aktywności planowane podczas podróży, na przykład narciarstwo lub trekking.
EKUZ jest podstawowym dokumentem dostępu do publicznej opieki zdrowotnej, ale nie pełnym ubezpieczeniem podróżnym. Połączenie obu form ochrony ogranicza ryzyko dopłat i problemów z opłaceniem prywatnej pomocy, akcji ratunkowej lub powrotu do kraju po poważnym zachorowaniu.
